Benodigdheden voor een bevalling.

Werpkist
Warmtemat of Warmte lamp
Handdoeken om de pups droog te wrijven
Schaar
Afbinddraad voor de navelstreng
2 Arterieklemmen
Keukenweegschaal
Druivensuiker
Puppiemelk
Zuigflesje
Pen en papier
Telefoonnummer Dierenarts

Zorg ervoor, vooral als dit de eerste bevalling van het teefje is, dat u niet nerveus bent. Het teefje moet zich op haar gemak voelen. Kunt u door de spanning de zenuwen niet onder de duim houden, vraag dan ruim van te voren een kennis die al eerder een bevalling heeft meegemaakt om u te helpen. Het is van groot belang, dat het teefje zich tijdens de bevalling op haar gemak voelt.

Ten eerste heeft u een werpkist nodig, waarin de teef kan bevallen. Zorg ervoor, dat deze op een rustige plaats in huis staat, bijvoorbeeld de slaapkamer. Als u de werpkist in de woonkamer zet, vinden de teefjes dit vaak niet prettig, omdat het vaak te druk is. Zij gaan de pups dan verslepen en leggen ze op de meest rare plaatsen neer b.v achter de bank, of in een kast. Als de hond de pups gaat verslepen, is dit een teken dat ze de door u uitgekozen plek niet fijn vind.

Verder heeft u een warmteplaat nodig, of een warmte lamp die u boven de kist hangt. Warmte is van groot belang, omdat de pups de eerste 10 dagen na de geboorte niet in staat zijn zichzelf warm te houden. De keuze warmtelamp of warmteplaat is persoonlijk; Een lamp heeft een groter stralingsoppervlak.  Met een warmteplaat, die niet de hele bodem bedekt, kan de moeder de keuze maken om er wel of niet op te gaan liggen. Ook de pups kunnen een keuze maken, vanaf het moment dat zij geboren worden, weten ze de warme plek al te vinden. De meest ideale temperatuur van de kamer waar de pups liggen is zo n 20 tot 22 graden. De temperatuur van de warmtemat, of onder de lamp is 26 tot 27 graden.

Normaal gesproken, bevalt het teefje zo rond de 63 dagen. Zijn er veel pups te verwachten, kan dit echter al vanaf 58 dagen, zijn het er weinig duurt de zwangerschap wat langer. Echter, wacht niet langer dan 65 dagen, raadpleeg dan u Dierenarts. Ook als de teef tijdens de zwangerschap groene en stinkende afscheiding heeft is er iets mis. Normaal gesproken, als het teefje zwanger is, kunt u dit zien doordat zij vanaf zo n 3 weken na de dekking soms wat doorzichtig slijm aan de vulva heeft hangen.

Als het teefje nesteldrang krijgt, door op diverse plaatsen te gaan graven of zich verstopt, duurt het niet lang meer voordat zij gaat bevallen. Breng haar dan naar de werpkist. Zij zal hier steeds uitwillen, omdat ze onrustig word. U kunt de teef ook een paar dagen van tevoren gaan temperaturen. De normale temperatuur van een hond is 38.5. Vaak zie je, dat zo n 24 uur voor de bevalling, de temperatuur daalt, soms zelfs iets meer als 1 tot 1,5 graat. Komt de temperatuur dan weer terug op zo n 38.5 gaat ze binnen 24 uur bevallen.

Vlak voor de bevalling, krijgt de teef soms een wat wazige blik in haar ogen, wilt niet eten, slaapt veel, is dan weer wakker waarna zij hevig begint te graven en soms zelfs het kleed wat in de kist ligt vastpakt met haar bek en er hevig aan gaat trekken. Dit is een teken, dat zij voorweeën heeft.

Het is van groot belang, dat u tijdens de bevalling niet nerveus bent, de teef vooral als zij voor het eerst bevalt, moet op haar gemak gesteld  kunnen worden en zich vooral veilig voelen. Kunt u de zenuwen niet aan, vraag dan ruim voor de bevalling aan een ervaren persoon, of deze tijdens de bevalling wil helpen.  

Meestal bijt moeders het blaasje kapot, waarna de geboorte vaak heel even stagneert. Er is even geen druk meer in het bekken en de weeën worden tijdelijk iets minder heftig, totdat het pupje met hieromheen nog de zogenaamde vruchtblaas of pootjesblaas in het bekken komt. Dan beginnen de weeën weer in alle hevigheid. Na enige tijd persen komt dan ook de pootjesblaas met hierdoor heen schemerend al het puppie in beeld. Deze heeft een veel lichtere kleur dan de vorige blaas. Meer grijs-wittig en gedeeltelijk doorzichtig. Ook deze blaas knapt op een gegeven moment tijdens het persen of doordat moeders het kapot trekt, waarna de pup goed te zien is.

Op nevenstaande grote foto zie je dan ook prachtig het kopje van de pup uit het bekken steken. De rest van het lichaam zit nog in het geboortekanaal en kan dan nog weer even blijven hangen. Het bekken van de pup moet dan nog door het kanaal en is weer iets breder dan de rest van het lichaam, waardoor de bevalling soms wat stagneert of moeizaam gaat. In deze fase kunt u de hond helpen door heel voorzichtig het pupje een kwartslag te draaien en voorzichtig de vulva naar voren te masseren en gelijktijdig voorzichtig aan het pupje te trekken.

Als het pupje dan eenmaal zover is als op deze foto, dan kan er bijna niets meer mis gaan. Met elke perswee komt het pupje wat verder naar buiten en floept er op een gegeven moment uit.

Hier is het nog 1 kleine perswee en het pupje is helemaal geboren. Moeder gaat dan direkt aan het likken en begint aan de vliezen te eten, tot ze bij het navelstrengetje komt, dat ze vervolgens doorbijt.

Na verloop van tijd beginnen dan buikweeën op te treden,u ziet de teef dan regelmatig persen, en op een gegeven moment zal de zogeheten waterblaas het bekken ingaan. Na enige tijd hangt deze waterblaas achter uit de vulva (soms knapt deze blaas echter al in het bekken van moeders en zie je alleen maar wat vocht eruit komen). Hier zie je de blaas verschijnen.

Hiernaast zie je de waterblaas uit de vagina hangen. Vaak knapt de blaas al in het bekken en ziet u hem niet zo fraai verschijnen als op deze foto, maar soms blijft het tijdens de bevalling ongeschonden en hangt het op een gegeven moment vrij uit de vagina van de hond.

Mocht moeders niet de vliezen kapot trekken, dan moet u deze openen en de pup eruit halen en goed stevig beginnen te wrijven met het kopje naar beneden. U doet dan hetzelfde als moeder zelf normaal doet. Door het likken van moeder (uw wrijven) en het trekken dat ze aan het pupje doet wordt het diertje gestimuleerd tot ademen. Binnen enkele minuten komt er dan ook al leven in het nieuwe hondje, het begint te piepen. Pak nu de aterieklemmen, zet de ene zo dicht mogelijk tegen het buikje van de pup op de navelstreng. De andere klem, zet u daar ongeveer een centimeter vanaf, nu pakt u een stukje binddraad, kan ook met tandenflosdraad, dat u ontsmet met spiritus. Leg een dubbele knoop in het draad tussen de 2 arterieklemmen. Maak de klemmen los en knip de navelstreng af, uiteraard knipt u de navelstreng door voor het afbinddraadje, erna, heeft geen zin, de pup kan dan alsnog hevig uit de navelsteng gaan bloeden. Leg de pup weer bij de moeder, de pup gaat direkt al opzoek naar de tepels. Het drinken van de pup, stimuleert de ween van de moederhond. Tussen de geboorte van de puppies in kan het soms wel twee uur duren voor de volgende pup geboren wordt.Laat de teef tijdens de bevalling eventueel buiten even plassen, en geef haar wat water, met druivensuiker. De druivensuiker geeft energie. Heeft de teef langer dan een half uur hevige ween dan moet u de dierenarts bellen. De pup kan dan te groot zijn of verkeerd liggen, waardoor het niet meer normaal geboren kan worden. Er zal dan moeten worden ingegrepen door een dierenarts om de bevalling weer normaal te laten verlopen, dan wel door een keizersnee te doen. Ook als er geen weeën meer optreden binnen twee uur en er duidelijk nog een pup in de buik aanwezig is moet u bellen, aangezien er dan sprake kan zijn van zogenaamde weeën zwakte. De moeder heeft dan te weinig kracht of hormoon meer over om de baarmoeder te laten samen trekken, waardoor de geboorte stagneert. Hiervoor kan de dierenarts dan een injectie geven die de baarmoeder weer laat samentrekken, of als dit onvoldoende werkt of niet mogelijk is, een keizersnee doen.

Verder moet u de Dierenarts raadplegen wanneer,

De teef onrustig blijft, terwijl u geen pups meer verwacht.
De teef overstuur is, en de pups probeert te bijten.

Als de laatste pup geboren is, liggen zij allen tevreden te drinken, en valt de teef in slaap. Laat haar binnen 24 uur na de bevalling even nakijken door de dierenarts, deze kan haar eventueel een injectie geven waardoor de baarmoeder schoon word, zodat vuil en eventuele achter gebleven nageboortes uitgedreven worden.

Mochten de pups onrustig blijven en constant piepen dan is er iets aan de hand. Of de moeder heeft geen melk, of ze hebben het te koud. Mocht de moeder geen melk hebben, moet u de pups zelf met de fles voeden.  Dit is intensief en vermoeiend, omdat de pups  elke 2 uur gevoed moeten worden, ook s nachts. Daarvoor is het belangrijk, dat u puppiemelk en zuigflesje in huis hebt. Meer hierover, vind u onder de knop moederloze pups.